malkvieta ()
przymiotnik (1.1) niespokojny (taki, który zakłóca spokój) (1.2) niespokojny (taki, który świadczy o niepokoju lub nadpobudliwości)
(1.1-2)
(1.1) Sed la malpiuloj estas kiel malkvieta maro, kiu ne povas trankviliĝi kaj kies akvo elĵetas ŝlimon kaj koton.La Malnova Testamento - El la hebrea originalo tradukis L. Zamenhof – Jesaja 57-20 - Eldonita de GEO 2016. → Ale bezbożnicy są jak niespokojne morze, które nie może uspokoić się i którego woda wyrzuca muł i błoto. (1.1) Kaj mi vidis, jen malkvieta vento venis el la nordo kun granda nubo kaj flamanta fajro; brilo estis ĉirkaŭe de ĝi, kaj el interne, el la mezo de la fajro, iris tre hela lumo.La Malnova Testamento - El la hebrea originalo tradukis L. Zamenhof – Jeĥezkel – 1- 4 – Eldonita de GEO 2016. → I widziałem jak oto niespokojny wiatr nadszedł z północy z wielką chmurą i płonącym ogniem; blask był dookoła niego i od wewnątrz, ze środka ognia wyszło bardzo jasne światło. (1.2) Malkvietan sonĝon mi havis.Hans Christian Andersen – Fabeloj – Tradukis L. L. Zamenhof - Eldonita de GEO – 2015 (Galoŝoj de feliĉo). → Miałem niespokojny głos. (1.2) Mi dum la dormo estis malkvieta.Herbert George Wells - La tempomaŝino - El la angla tradukis E. W. Amos Eldonita de GEO 2015. → Podczas snu byłem niespokojny.
kvieto, kvieteco, malkvieto, kvietismo, kvietigaĵo kvietigi, kvietiĝi kvieta, kvietiga kviete, malkviete