__TOC__ hajduk ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) żołnierz piechoty węgierskiej zorganizowanej w Polsce przez króla Stefana Batorego; oddziały hajduków stanowiły gwardię przyboczną władców Polski i hetmanów. (1.2) powstaniec słowiański albo węgierski występujący przeciwko panowaniu tureckiemu (1.3) na dworach magnackich: służący, lokaj w stroju węgierskim (1.4) rozbójnik, rabuś, opryszek rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) nazwa kilku gatunków ryb m.in. rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (3.1) taniec węgierski;
(1.4) W Karpatach Wschodnich zbójnicy nazywani byli opryszkami, zaś na terenach południowokarpackich i bałkańskich Imperium Osmańskiego hajdukami.
hajductwo hajduczek hajduczy, hajducki
→ rabusie
bułgarski: (1.1) хайдутин (haidutin)
hajduk ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) hajduk (taniec) rzeczownik, rodzaj męski żywotny (2.1) hajduk – uczestnik walk przeciw Turkom na Bałkanach w wiekach XVII–XIX
(1.1) (2.1)
hajduch , hajdúch , hajdústvo hajduchovať , hajdukovať , hajdúsiť hajducký, hajdúsky