__TOC__ hipochondria ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) chorobliwy strach o własne zdrowie i życie; ciągłe doszukiwanie się u siebie objawów chorób, wyolbrzymianie dolegliwości (1.2) melancholia, depresja
(1.1-2)
hipochondryk , hipochondryczka hipochondryczny hipochondrycznie
→ hipochondria, schorzenie, które miało mieścić się w górnej części brzucha < < (hupokhóndrion) → podżebrze < (hupó + hóndros) → poniżej + chrząstka
angielski: (1.1) hypochondria baskijski: (1.1) hipokondria bułgarski: (1.1) хипохондрия , ипохондрия czeski: (1.1) hypochondrie duński: (1.1) hypokondri francuski: (1.1) hypocondrie hiszpański: (1.1) hipocondría łaciński: (1.1) hypochondria niderlandzki: (1.1) hypochondrie niemiecki: (1.1) Hypochondrie portugalski: (1.1) hipocondria rosyjski: (1.1) ипохо́ндрия słowacki: (1.1) hypochondria szwedzki: (1.1) hypokondri ukraiński: (1.1) іпохондрія węgierski: (1.1) hipochondria włoski: (1.1) ipocondria
hipochondria ()
rzeczownik (1.1) hipochondria
hipochonder hipochondriás