intendent ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) pracownik administracyjny zarządzający sprawami gospodarczymi, zaopatrzeniem, wypłatami czy budynkami
(1.1)
(1.1) Prawdziwą uroczystością w tem kółku, było pojawienie się znakomitego Turgota, gdy ten przyjeżdżał do Paryża z prowincyi, z Limuzynu, którego był intendentem, czyli gubernatoremSłowo R.18, nr 176 (3 sierpnia 1899), s. 2..
(1.1) zawiadowca, rządca, główny nadzorca
intendentura , nadintendent intendencki
→ dozorujący
bułgarski: (1.1) интендант duński: (1.1) intendant norweski (bokmål): (1.1) intendant norweski (nynorsk): (1.1) intendant