intrygować ()
czasownik nieprzechodni niedokonany (1.1) robić intrygi, knuć spiski (1.2) wzbudzać zainteresowanie, zaciekawienie, dawać do myślenia
(1.1-2)
(1.2) Muszę przyznać, że intryguje mnie twój sposób ubierania się; nigdy nie widziałem niczego podobnego.
(1.1) waśnić, mącić (1.2) ciekawić
(1.2) nużyć
intrygant , intryga , intryganctwo intrygancki
< → zaplątuję
białoruski: (1.1) інтрыгаваць bułgarski: (1.1) интригантствам; (1.2) интригувам duński: (1.1) intrigere francuski: (1.1) intriguer hiszpański: (1.1) intrigar interlingua: (1.1) machinar niemiecki: (1.1) intrigieren norweski (bokmål): (1.1) intrigere norweski (nynorsk): (1.1) intrigere, intrigera rosyjski: (1.1) интриганствовать szwedzki: (1.1) intrigera ukraiński: (1.1) інтригувати węgierski: (1.1) intrikál włoski: (1.1) lavorare sott'acqua, intrigare