Żmudź ()
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) jeden z pięciu regionów etnograficznych współczesnej Litwy ze stolicą w Szawlach, a także historyczna nazwa Dolnej Litwy;
(1.1)
(1.1) Potem (…), urastając coraz więcej w siły, ziemię poniżej ku Prusom leżącą, którą właściwem swego języka brzmieniem nazwali Żmudzią, co znaczy ziemię niższą, (…) splądrowaliJan Długosz, Jana Długosza Dziejów Polskich ksiąg dwanaście, Kraków 1867-1870, księga dziesiąta.. (1.1) Szupienie – tak zwano na Żmudzi kaszę jęczmienną lub groch utarty, okraszone słoniną, a zwłaszcza wieprzowym ogonemZygmunt Gloger, Encyklopedia staropolska ilustrowana, t. 4, druk P. Laskauera, Warszawa 1903, s. 341..
(1.1) Żmujdź
Żmudzin , Żmudzinka , żmudzkość , Żmuda, żmudzin , żmudzianka , żmudzianin żmudzki, żmujdzki żmudzko
→ nisko
angielski: (1.1) Samogitia białoruski: (1.1) Жамойць , Жмудзь bułgarski: (1.1) Жемайтия czeski: (1.1) Žmuď , Žemaitsko duński: (1.1) Samogitien francuski: (1.1) Samogitie hiszpański: (1.1) Samogitia kataloński: (1.1) Samogítia litewski: (1.1) Žemaitija łaciński: (1.1) Samogitia niderlandzki: (1.1) Samogitië niemiecki: (1.1) Samogitien , Schamaiten nowogrecki: (1.1) Σαμογιτία portugalski: (1.1) Samogícia rosyjski: (1.1) Жемайтия rumuński: (1.1) Samogitia słowacki: (1.1) Žmuď szwedzki: (1.1) Samogitien ukraiński: (1.1) Жмудь , Жемайтія węgierski: (1.1) Szamogitia włoski: (1.1) Samogizia