kelner ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba w restauracji przyjmująca zamówienie i przynosząca potrawy
(1.1)
(1.1) Ten kelner jest wyjątkowo nieuprzejmy.
kelnerowanie kelnerka kelnerować kelnerski
(1.1) → kelner
(1.1) w praktyce zamiast wołacza używa się formy „panie kelner” (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
albański: (1.1) kamerier angielski: (1.1) waiter, server arabski: (1.1) سفرجي, نادل, baskijski: (1.1) zerbitzari bułgarski: (1.1) сервитьор , келнер chorwacki: (1.1) konobar czeski: (1.1) číšník , havran , hostidřel , svrchník duński: (1.1) kelner , tjener esperanto: (1.1) kelnero estoński: (1.1) ettekandja, kelner francuski: (1.1) garçon de café , garçon hiszpański: (1.1) camarero interlingua: (1.1) servitor jidysz: (1.1) קעלנער kaszubski: (1.1) kelner kataloński: (1.1) cambrer kazachski: (1.1) даяшы koreański: (1.1) 웨이터 litewski: (1.1) padavėjas macedoński: (1.1) келнер maltański: (1.1) kamrier , wejter manx: (1.1) tendeilagh niemiecki: (1.1) Kellner , Ober nowogrecki: (1.1) γκαρσόνι , μπάρμαν , σερβιτόρος ormiański: (1.1) մատուցող portugalski: (1.1) garção rosyjski: (1.1) официант rumuński: (1.1) chelner serbski: (1.1) конобар słowacki: (1.1) čašník słoweński: (1.1) natakar szwedzki: (1.1) servitör , kypare turecki: (1.1) garson ukraiński: (1.1) офіціа́нт węgierski: (1.1) pincér wilamowski: (1.1) kelner włoski: (1.1) cameriere
kelner ()
lub lub
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kelner
(1.1) en kelner, kelneren, kelnere, kelnerne
(1.1) Han arbejder som kelner. → On pracuje jako kelner.
(1.1) tjener , opvarter
<
Słowo kelner jest w języku duńskim przestarzałe; obecnie używa się słowa = tjener.
kelner ()
(1.1) kelner
kelnero
kelner ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kelner
kelnerka
(1.1) zobacz też: Indeks:Kaszubski - Zawody
kelner ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kelner
(1.1) kelner; kelnyn
kelneryn
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Zawody