kartoteka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zestaw posegregowanych kart papieru z informacjami (1.2) zbiór usystematyzowanych informacji (1.3) policyjny zbiór danych na temat podejrzanych, poszukiwanych i przestępców, a także zgubionych lub skradzionych rzeczy
(1.1)
(1.3) Patrzyłem w jego kartotekę policyjną. Nie można mu niczego zarzucić. Jest czysty jak łza.
czeski: (1.1) kartotéka , lístkovnice duński: (1.1) kartotek estoński: (1.1) kartoteek; (1.2) andmebaas; (1.3) andmebaas, register norweski (bokmål): (1.1) kartotek norweski (nynorsk): (1.1) kartotek słowacki: (1.1) kartotéka , lístkovnica szwedzki: (1.1) kartotek węgierski: (1.1) kartoték