rozejm ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) czasowe lub bezterminowe wstrzymanie działań wojennych na podstawie umowy między walczącymi stronami
(1.1)
(1.1) zawieszenie broni
rozjem , rozjemca
angielski: (1.1) armistice, truce baskijski: (1.1) armistizio bułgarski: (1.1) примирие (primirie) chiński standardowy: (1.1) 停战 (tíngzhàn) chorwacki: (1.1) primirje czeski: (1.1) příměří duński: (1.1) våbenhvile , våbenstilstand estoński: (1.1) vaherahu fiński: (1.1) aselepo francuski: (1.1) armistice, trêve hiszpański: (1.1) armisticio , tregua interlingua: (1.1) armistitio, tregua japoński: (1.1) 戦闘停止, 休戦, 停戦協定 kataloński: (1.1) armistici koreański: (1.1) 휴전 litewski: (1.1) paliaubos łotewski: (1.1) pamiers macedoński: (1.1) примирје (primirje) niderlandzki: (1.1) wapenstilstand niemiecki: (1.1) Waffenstillstand norweski (bokmål): (1.1) våpenhvile , våpenstillstand nowogrecki: (1.1) ανακωχή , εκεχειρία portugalski: (1.1) armistício rosyjski: (1.1) перемирие rumuński: (1.1) armistițiu serbski: (1.1) примирје / primirje słowacki: (1.1) prímerie słoweński: (1.1) premirje szwedzki: (1.1) vapenvila turecki: (1.1) ateşkes, mütareke, mutabakat ukraiński: (1.1) перемир'я węgierski: (1.1) fegyverszünet, tűzszünet wietnamski: (1.1) sự ngừng bắn włoski: (1.1) armistizio , tregua , cessate il fuoco