king ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) gęsta tkanina wełniana z dwubarwnej przędzy
(1)
king ()
, ,
rzeczownik policzalny (1.1) król (1.2) król (1.3) król (1.4) król (1.5) w warcabach dama czasownik (2.1) koronować (2.2) królować (2.3) w warcabach promować damę (2.4) uczynić (kogoś) królemOxford Dictionary of English (3 ed.)
(1) king; kings (2) king, kinged, kinged, kings, kinging
(1.1) Henry VIII reigned as the King of England for 38 years. → Henryk VIII panował jako Król Anglii przez 38 lat. (1.1) The most august person here is the king himself. → Najbardziej dostojną osobą tutaj jest sam król. (1.1) The King hath spoken unto the subjects of the Crown. → Król przemówił do poddanych Korony. (1.2) In a French deck, the court cards do have names, for example, the King of Hearts is Charles. → W talii francuskiej figury mają imiona, np. król kier to Karol. (1.3) If a player's king is threatened with capture, it is said to be in check. → Jeśli król jednego z graczy jest zagrożony biciem, mówi się że jest szachowany. (1.4) He felt like a king of life. → Czuł się królem życia. (1.5) An uncrowned piece may only jump diagonally forwards, kings may also jump diagonally backwards. → Pion może tylko skakać po przekątnej do przodu, damy mogą także skakać po przekątnej do tyłu.
(1.1) king reigns • Your / His Majesty King … (imię) • King of … (kraj) • king and queen (1.2) the king of hearts / spades / clubs / diamonds
(1.1) monarch, crowned head (2.1) crown
(1.1) queen
kingdom, kingship kingly kingly a cat may look at the king
, słowo germańskiego pochodzenia, , ,
king ()
rzeczownik (1.1) but
king ()
rzeczownik (1.1) król
king ()
rzeczownik (1.1) królMagdalena Miąc, Wpływ języka angielskiego na tok pisin – studium przypadku, w: Debiuty Naukowe II. Terminologia – translatoryka – terminografia, Uniwersytet Warszawski, Warszawa 2008, s. 55.