__TOC__ magistrat ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) władze miejskie; (1.2) siedziba magistratu (1.1) rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) urzędnik reprezentujący magistrat (1.1) (2.2) urzędnik miejski sprawujący najwyższą władzę wojenną i sądową lub wykonawczą w starożytnym Rzymie
(1.1-2) (2.1-2)
(1.1) Przedsiębiorcę z Siemianowic Śląskich i pracownicę katowickiego magistratu zatrzymali śląscy policjanci. (1.2) Kupisz te struny w sklepie muzycznym obok magistratu. (2.2) Przed zmierzającym na Lateran magistratem kroczyło kilkudziesięciu pretorianów.
magistratura , magistracik magistracki, magistratowy
< → urząd zwierzchni
angielski: (2.2) magistrate bułgarski: (1.1) магистрат ; (2.2) магистрат czeski: (1.1) magistrát duński: (1.1) magistrat francuski: (2.2) magistrat hiszpański: (2.2) magistrado łaciński: (2.2) magistratus węgierski: (2.2) magisztrátus włoski: (2.2) magistrato
magistrat ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) sędzia, prokurator
(1.1) magistrat; magistrat
(1.1) outrage à magistrat → obraza sądu
magistrature