koniunktura ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ogół warunków mających na coś wpływ (zwłaszcza pozytywny) (1.2) ogólna sytuacja i nastroje panujące w gospodarce (1.3) widoki, nadzieje
(1.1-3)
(1.2) Zwolennicy ekonomii podaży ponad krótkookresowe wahania koniunktury przedkładali długookresowy wzrost gospodarczy.
koniunkturalizm , koniunkturalność koniunkturalny koniunkturalnie
→ zbieg okoliczności, połączenie
angielski: (1.1) prosperity bułgarski: (1.1) конюнктура ; (1.2) конюнктура czeski: (1.1) konjunktura francuski: (1.1) conjoncture interlingua: (1.1) conjunctura, prosperitate niemiecki: (1.1) Konjunktur rosyjski: (1.1) конъюнктура słowacki: (1.1) konjunktúra szwedzki: (1.1) uppgång w ukraiński: (1.1) кон'юнктура węgierski: (1.1) konjunktúra; (1.2) konjunktúra włoski: (1.1) congiuntura