brzęk ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) przytłumiony, wibrujący dźwięk (1.2) , gatunek drzewa z rodziny różowatych, występującego w Europie, Azji Mniejszej, na Kaukazie i w Afryce Północnej; (1.3) drzewo z gatunku brzęków (1.2)
(1.1)
(1.1) Wyrafinowani bibliofile wsłuchują się w szelest kartek, skrzypienie oprawy, brzęk okućDyskretny szelest pergaminu – wywiad z Tomaszem Steiferem.. (1.3) Zaparkował obok uschniętego brzęku na skraju lasu.
(1.1) usłyszeć / wydać dźwięk • brzęk kajdan / owada (1.3) posadzić / wyciąć dźwięk
(1.1) brzękanie, brzęknięcie, pobrzęk (1.2) bereka, brekinia, jarząb brekinia
(1.1) dźwięk (1.2) gatunek (1.3) drzewo
brzękadło , brzękanie , brzękliwość , brzęknięcie brzękadełko brzęczeć , brzękać , brzęknąć brzękliwy brzękliwie
(1.2) zobacz też: Indeks:Polski - Drzewa liściaste
(1.2) angielski: (1.1) metal clank, monety, szkło clink, struna twang, owady buzz, hum, humming białoruski: (1.1) бразганне , звон francuski: (1.1) metal cliquetis , monety, szkło tintement , struna résonnement , owady bourdonnement hiszpański: (1.1) sonido , owady zumbido ; (1.2) mostajo de perucos niemiecki: (1.1) Klirren , owady Summen ; (1.2) Ruhrbirne włoski: (1.1) tintinnio , owady ronzio