unufenestra ()
przymiotnik (1.1) jednookienny
(1.1)
(1.1) De kiam lia filino edziniĝis, li lasis al la nova familieto la plej grandan parton de la trieja loĝejo, rezervante al si nur la unufenestran ĉambreton, en kiu li preskaŭ ermite pasigas sian temponHans Weinhengst, Rakontoj de senlaborulo, La muŝo, w: Literatura Mondo, Nr 1933/5, s. 69.. → Od kiedy jego córka wyszła za mąż, zostawił nowej rodzince największą część trzypokojowego mieszkania, zachowując dla siebie tylko jednookienny pokoik, w którym prawie samotnie spędza swój czas.
fenestro fenestra