fenestrokovrilo ()
rzeczownik (1.1) okiennica
(1.1)
(1.1) Tute apude de la vojo troviĝis granda korto de vilaĝano; la fenestrokovriloj estis fermitaj, tamen tra ili briletis lumo.Hans Christian Andersen, Fabeloj, Malgranda Niko kaj granda Niko, tłum. L. Zamenhof, Eldonita de GEO, 2015. → Tuż przy drodze znajdowała się duża zagroda chłopska; okiennice były zamknięte, jednak przeświecało przez nie światło. (1.1) La fenestrokovriloj estis verdaj, kaj meze de la nigraj tegoloj troviĝis du literegoj L. D., faritaj el novaj tegoloj brilruĝaj kaj videblaj de malproksime.C. F. Ramuz, Aline, tłum. Rene de Saussure, Monda Asembleo Socia(MAS), 2006. → Okiennice były zielone, a w środku czarnych dachówek znalazły się dwie potężne litery L.D., wykonane z nowych lśniąco czerwonych dachówek i widoczne z daleka.
(1.1) ŝutro, klapŝutro, kovrilo
kovro, kovrado, kovraĵo, kovrilo, kovrumo, librokovrilo, litkovrilo, malkovro kovri, kovriĝi, ĉirkaŭkovri, malkovri, malkovriĝi kovrita, malkovrita, senkovra