utykać ()
czasownik przechodni niedokonany ( utkać) (1.1) wypełniać czymś szpary, aby coś nie przedostało się przez nie (1.2) układać coś gdzieś ciasno (1.3) tkając, robić coś z przędzy czasownik nieprzechodni niedokonany ( utknąć) (2.1) stawać, nie mogąc poruszać się dalej (2.2) być przerywanym z powodu jakichś trudności (2.3) zatrzymywać się na dłużej wbrew własnej woli czasownik nieprzechodni niedokonany ( brak) (3.1) chodzić niepłynnie z przyczyn chorobowych
(1.1-3) (2.1-3.1)
(3.1) Nazywali go Kuternogą, ponieważ utykał na jedną nogę, i to utykał dość znacznieMieszysław Maliński, Kuternoga.
(1.1) uszczelniać, zatykać (1.2) upychać, wtykać (2.1) grzęznąć, więznąć, zatrzymywać się (2.2) przerywać się, urywać się, zatrzymywać się (3.1) kuleć, kuśtykać
utykanie
(2.1) na świętego Ludwika koń na grudzie utyka
angielski: (2.1) get stuck, run aground; (3.1) limp francuski: (2.1) être bloqué, être coincé, s'échouer; (3.1) boiter hiszpański: (2.1) atascarse, encallar; (3.1) cojear niderlandzki: (3.1) hinken niemiecki: (1.1) stopfen, verstopfen, zustopfen; (2.1) hängenbleiben, stecken, stecken bleiben, stranden; (2.2) ruhen, stocken; (3.1) człowiek hinken, humpeln, zwierzę lahmen tuvalu: (3.1) ketu, hape włoski: (3.1) zoppicare