błagalny ()
przymiotnik (1.1) wyrażający pokorną prośbę (1.2) miłosierny, skłonny do przebaczenia lub ofiarowania czegoś
(1.1-2)
(1.1) Pokorny ludek wznosi swe błagalne pienia. (1.1) Ja jestem Dawid, jam jest pasterz – / Błagalną wiodę pieśń, / byś się zmiłować chciał nad Piastem, / byś żniwo zwolił zwieść.Karol Wojtyła, Pieśń poranna (psalm) (1.2) Nasz dziedzic błagalny, przebaczy jak nic.
(1.1) psalm błagalny • błagalna modlitwa
(1.1) błagający, proszalny, przebłagalny
błaganie , błagalnik błagać błagalnie, błagająco
angielski: (1.1) suppliant, rogation; (1.2) propitiatory białoruski: (1.1) умольны, упрашальны czeski: (1.1) úpěnlivý hiszpański: (1.1) implorante, suplicante interlingua: (1.1) supplicatori nowogrecki: (1.1) ικετευτικός, παρακλητικός ukraiński: (1.1) благальний włoski: (1.1) implorante, supplichevole, supplice