__TOC__ nadajnik ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) urządzenie zamieniające doprowadzone doń informacje na fale elektromagnetyczne i przesyłające je dalej do odbiornika rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) donosicielDanuta Buttler, O wzajemnym oddziaływaniu terminologii i słownictwa technicznego. Determinologizacja wyrazów z leksyki specjalnej, „Poradnik Językowy” nr 3/1979, s. 131.
(1.1)
(1.1) Analogicznych strat doznaje sygnał sondujący w drodze od nadajnika do anteny.
(1.1) nadajnik radiolokacyjny / nadajnik radiowy / nadajnik telewizyjny
(1.1) aparat nadawczy, stacja nadawcza, transmiter, transmitter (2.1) kabel, kapusta, kapuś
nadanie , nadawanie , nadawca nadać , nadawać nadajniczy, nadajnikowy, nadany, nadawczy
(2.1) angielski: (1.1) transmitter francuski: (1.1) émetteur hiszpański: (1.1) emisor kaszubski: (1.1) nadajnik , nadôwnik niemiecki: (1.1) Sender nowogrecki: (1.1) πομπός włoski: (1.1) trasmettitore
nadajnik ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) nadajnik
(1.1) nadôwnik, stacjô nadawczô
nadôwnik nadajnikòwi