konfrater ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) członek konfraterni (1.2) kompanion, towarzysz (1.3) współbrat (w zakonie, stanie duchownym)
(1.1-3)
(1.1) Jeden z konfratrów niesie zawsze w procesji proporzec cechu. (1.2) Konfratrzy acana zostawili rannego pod dębem i pognali w siną dal. (1.3) Niech ojciec powiadomi swoich konfratrów o decyzji magistratu.
konfraternia konfraterski konfratersko
francuski: (1.1) confrère łaciński: (1.1) confrater ; (1.3) confrater włoski: (1.3) confratello