wyprawiać ()
czasownik przechodni niedokonany ( wyprawić) (1.1) wysyłać kogoś dokądś w określonym celu (1.2) urządzać uroczyste spotkanie własnym kosztem (1.3) poddawać obróbce surową skórę na surowiec galanteryjny (1.4) robić coś niestosownego czasownik zwrotny niedokonany wyprawiać się ( wyprawić się) (2.1) zamierzać udać się dokądś
(1.1) posyłać, wysyłać (1.2) organizować, urządzać (1.3) garbować (1.4) wyczyniać, wyrabiać (2.1) udawać się, wybierać się
wyprawa , wyprawianie , wyprawka
wyprawiać na tamten świat
angielski: (1.1) send; (1.2) celebrate; (1.3) tan; (1.4) do francuski: (1.1) envoyer, expédier; (1.2) fêter; (1.3) tanner; (1.4) fabriquer hiszpański: (1.1) mandar; (1.2) organizar; (1.3) curtir; (1.4) trajinar kaszubski: (1.1) wëprawiac, wëselac; (1.2) wëprôwiac; (1.3) wëprawiac, wësprawiac; (1.4) wëprawiac, wëstwarzac; (2.1) wëprawiac sã, wëbierac sã, wëpùszczac sã, wëpùszcziwac sã niemiecki: (1.1) schicken, senden; (1.2) ausrichten; (1.3) gerben; (1.4) anstellen, treiben ukraiński: (1.1) відправляти; (1.2) справляти; (2.1) відправлятися