oszołomić ()
czasownik przechodni (1.1) / oszołamiać (otumanić) (1.2) / oszołamiać (zszokować) (1.3) / oszołamiać (wprowadzać w stan zamroczenia)
(1.1)
(1.3) Widzisz, jakieś miał szczęście, żeś tylko ode mnie w ucho dostał? Gdybyś trafił na porucznika, teraz byś miał tylko połowę języka – zwrócił się do siedzącego obok faceta, który nadal wyglądał na kompletnie oszołomionego po ciosie, jaki zainkasował od milicjanta.
oszołom /, oszołomienie , oszołomstwo oszołamiać oszołomowaty, oszołomski
(1) kaszubski: (1.1) òbszalëc; (1.2) ogłëszëc