refreŝigo ()
rzeczownik (1.1) odświeżenie, odświeżanie
(1.1)
(1.1) Li ekpensis pri tiuj, kiuj devis perei de senforteco, li rememoris, kiel la sankta Elisabeto, kiam ŝi vivis ankoraŭ sur la tero, ŝi, la sanktulino de lia hejmo kaj de lia infaneco, la nobla dukino de Turingio, la alte eminenta sinjorino, mem iradis en la plej malriĉajn lokojn, kaj alportadis al la malsanuloj konsolon kaj refreŝigon.Hans Christian Andersen, Fabeloj, (Nokta ĉapo de fraŭlo), tłum. L. Zamenhof, Eldonita de GEO 2015.. → Pomyślał o tych, którzy musieli zginąć z bezsilności, wspomniał, jak święta Elżbieta, kiedy żyła jeszcze na ziemi, ona, święta jego domu i jego dzieciństwa, szlachetna księżna Turyngii, wysoko znamienita pani, sama chodziła w najuboższe miejsca i przynosiła chorym pocieszenie i odświeżenie. (1.1) Tiaj neatenditaj refreŝigoj de la ŝipanaro ŝajne tro ofte okazis, por ankoraŭ valori atentonB. Traven, Mortula ŝipo, tłum. Hans Georg Kaiser, INKO 2003.. → Takie nieoczekiwane odświeżania załogi statku zdarzały się widocznie zbyt często, aby jeszcze wzmóc czujność.
refreŝiĝo refreŝigi refreŝiga refreŝige