dźwięczność ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co dźwięczne (1.2) cecha artykulacji głosek wymawianych z drganiem więzadeł głosowych;
(1.1-2)
(1.1) dźwięczność +
(1.2) dysząca / skrzypiąca / szorstka / luźna / sztywna dźwięczność • dźwięczność głoski
(1.1) niedźwięczność (1.2) bezdźwięczność
(1.1) cecha
dźwięk , dźwiękowiec , niedźwięczność dźwięczeć , zadźwięczeć dźwięczny, bezdźwięczny, niedźwięczny, dźwiękowy dźwięcznie, bezdźwięcznie
bułgarski: (1.1) звучност słowacki: (1.2) znelosť