niestabilność ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co jest chwiejne, niezachowujące równowagi (1.2) cecha tego, co jest niestabilne, zmienne, ulegające częstym wahaniom
(1.1-2)
(1.1) Bezpośrednią przyczyną wypadku pracownika była niestabilność rusztowania. (1.2) Kolejne rozdziały poświęcone są falom i niestabilnościom hydrodynamicznym ogólnej cyrkulacji atmosfery oraz elementom technik numerycznych (…)„Przegląd geofizyczny”, t. 46, s. 151 (1.2) Jego racjonalność jest dostosowywana względem oszacowania związku między początkami i końcami oraz ochrony ludzi przed niestabilnościami i podziałami (…)Muhammed Çetin „Hizmet. Pytania i odpowiedzi na temat Ruchu Gülena”, Dunaj Instytut Dialogu, Warszawa 2016, ISBN 978-83-940733-5-0, s. 132
(1.1-2) niestabilność +
(1.1) niestabilność stołu / rusztowania / konstrukcji (1.2) niestabilność polityczna / psychiczna / emocjonalna • niestabilność gospodarki / rynku / prawa • poczucie niestabilności
(1.1) chwiejność, chybotliwość
(1.1) stabilność (1.2) stabilność
(1.1) ruchomość (1.2) zmienność
niestabilny niestabilnie
według Uniwersalnego słownika języka polskiego wyraz nie tworzy liczby mnogiej
kataloński: (1.1) inestabilitat ; (1.2) inestabilitat walijski: (1.1) ansefydlogrwydd