idiosynkrazja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wstręt, niechęć do kogoś lub czegoś; (1.2) osobnicza, wrodzona nadwrażliwość organizmu na określone związki chemiczne (1.3) cecha, która wyróżnia kogoś lub coś spośród innych ludzi bądź obiektów (1.4) element w systemie językowym, którego opisu nie da się uogólnić w formie jakiejkolwiek reguły; wyjątek
(1.1-4)
(1.1) Mogę cię zapewnić, że położenie pięknej kobiety, mającej starego męża, nie należy do najgorszych. (…) Nie masz lat szesnastu i na życie musisz patrzeć serio. Nie można przecie dla jakiejś idiosynkrazji poświęcić bytu ojcaBolesław Prus, Lalka. (1.2) Główne przeciwwskazania do stosowania leku to nadwrażliwość lub idiosynkrazja na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. (1.3) W organach elektrycznych dźwięk nuty jest trochę „zanieczyszczony” sygnałami audio od generatorów niezwiązanych z tym dźwiękiem. Dawniej był to problem, ale obecnie ta idiosynkrazja jest traktowana jako ważny element, charakterystyczny dla brzmienia instrumentu tradycyjnegoInstrukcja obsługi akordeonu Roland FR-7x, s. 54. (1.4) Nierzadko w tekstach średniowiecznych autorów latyniści diagnozują idiosynkrazję, a nawet błąd tam, gdzie mamy do czynienia z użyciem doskonale klasycznym.
(1.1) idiosynkrazja do + , wobec + , na + (1.2) idiosynkrazja na +
(1.1) wstręt (1.2) uczulenie (1.3) dziwactwo, ekscentryczność
idiosynkratyczność idiosynkratyczny idiosynkratycznie
angielski: (1.3) idiosyncrasy bułgarski: (1.1) идиосинкразия ; (1.2) идиосинкразия francuski: (1.3) idiosyncrasie hiszpański: (1.3) idiosincrasia interlingua: (1.3) idiosyncrasia kataloński: (1.3) idiosincràsia niderlandzki: (1.3) idiosyncrasie niemiecki: (1.3) Idiosynkrasie nowogrecki: (1.3) ιδιοσυγκρασία portugalski: (1.3) idiossincrasia rosyjski: (1.3) идиосинкразия ukraiński: (1.3) ідіосинкразія włoski: (1.3) idiosincrasia