senzorgeco ()
rzeczownik (1.1) beztroska, niedbałość
(1.1)
(1.1) Estis la semajno de Kristnasko; neniu el ni komencis specialan laboron, sed ni pasigis la tempon en ĝojo kaj hejma senzorgecoCharlotte Bronte, Jane Eyre, Część druga, INKO 2001, str. 612.. → Był tydzień Bożego Narodzenia; nikt z nas nie rozpoczął specjalnej pracy, lecz spędziliśmy czas w radości i domowej beztrosce. (1.1) Petronius siaflanke, kun la kutima senzorgeco, ŝajnis atribui nenian signifon al sia pozicioHenryk Sienkiewicz, Quo vadis? Część II, Rozdział XL, tłum. Lidia Zamenhof, wyd. GEO – 2015.. → Petroniusz zaś, ze zwykłą sobie niedbałością, zdawał się nie przywiązywać żadnej wagi do swego stanowiska.
(1.1) senzorgeco de la infanaj jaroj → beztroska dziecięcych lat