kutimigi ()
czasownik (1.1) przyzwyczajać, przyzwyczaić
(1.1)
(1.1) Se oni de infaneco kutimigas sklavon al dorlotiĝado, - Li poste fariĝas neregeblaLa Sankta Biblio, La Malnova Testamento, tłum. L. Zamenhof, (La sentencoj de Salomono), wyd. GEO 2016.. → Jeśli od dzieciństwa przyzwyczaja się sługę do pobłażania, - on potem robi się nieposłuszny. (1.1) Vi kutimigis la fraŭlinon al via eksterordinara bonecoEliza Orzeszkowa, Bona sinjorino, tłum. Kazimierz Bein, Kabe, wyd. GEO 2015.. → Pani przyzwyczaiła panienkę do swej nadzwyczajnej dobroci.
(1.1) kutimigi pri tio, ke.. → przyzwyczaić do tego, że..
(1.1) alkutimigi
kutimigo alkutimigi, dekutimigi, kutimiĝi, kutimi