kutimiĝi ()
czasownik (1.1) przyzwyczaić się, przyzwyczajać się
(1.1)
(1.1) Li kutimiĝis al la penso, ke li ne forlasos la turon antaŭ la morto, kaj forgesis, ke estas ankoraŭ io ekster ĝiHenryk Sienkiewicz, La lanternisto, tłum. Kazimierz Bein, Kabe, wyd. GEO 2015.. → Przyzwyczaił się do myśli, że nie opuści wieży do śmierci i zapomniał, że jest jeszcze coś poza nią. (1.1) Tiu agmaniero ne vere plaĉis al ŝia patrino, sed tiu iom post iom kutimiĝis al ĝiJohán Valano (Claude Piron), Ili kaptis Elzan!, wyd. GEO 2015.. → Ten sposób postępowania naprawdę nie podobał się jej matce, lecz ta stopniowo przyzwyczaiła się do niego.
(1.1) kutimiĝi al la nova ĉirkaŭaĵo → przyzwyczaić się do nowego otoczenia
(1.1) alkutimiĝi
kutimiĝo kutimigi, alkutimiĝi, dekutimiĝi, kutimi