dekutimiĝi ()
czasownik (1.1) odzwyczajać się
(1.1)
(1.1) Jam de tre longe la militistaro - Dekutimiĝis de l' oferoj sangajJohann Wolfgang von Goethe, Ifigenio en Taŭrido, tłum. L. Zamenhof , wyd. Möller & Borel, Berlin, 1908. . → Już bardzo dawno wojsko odzwyczaiło się od krwawych ofiar. (1.1) Li finpretigis perkorespondan metodon por progresive dekutimiĝi el tabako, sendoloreRobert Molimard, La Fumado, Ĉu vi dezirus malfumadi ?, wyd. SIDES, 2007.. → Ukończył przygotowanie korespondencyjnej metody by progresywnie odzwyczajać się bezboleśnie od tytoniu.
(1.1) malkutimi
dekutimiĝo dekutimigi, kutimiĝi, alkutimiĝi