nędznik ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba podła, nikczemna (1.2) nędzarz
(1.1-2)
(1.1) Jakieś lekkie światło dobywa się z tych nędzników, jakby sumienie przestało im ciężyćV. Hugo: Nędznicy.
(1.1) łajdak, łajdus, łobuz, łotr, łachudra, kundel, skunks, drań, szelma, szuja, podlec, nikczemnik, kanalia, szubrawiec, parszywiec, zgniłek, pętak, łajza, gadzina, ananas, ziółko, ptaszek, gagatek, ancymonek, filut, urwis, gałgan, hultaj, drapichrust, chuligan, łapserdak, nicpoń, hycel, ladaco, psubrat, szatan, skurczybyk, skurkowaniec, sobaka, sukinkot, jucha, śmierdziel, wywłoka; diabelskie nasienie, diabelski syn, chytry lis, szczwany lis; skurwysyn; frant, bisurman, wisus
nędza , nędzność , nędzota , nędzarz , nędzarka nędznica nędzny, nędznawy nędznie
(1.2) angielski: (1.1) despicable esperanto: (1.1) fihomo, fiulo, kanajlo hiszpański: (1.1) cobarde / szwedzki: (1.1) kreatur