diablica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) żeńska forma diabła (1.2) zła kobieta (1.3) wiedźma, czarownica
(1.1-3)
(1.1) Na moczarach spotykają się diablice i porywają młode łosie. (1.2) Ta diablica z parteru znowu mnie zwyzywa. (1.3) To diablica zamknęła Jasia w komórce, chcąc go potem zjeść.
(1.2) jędza, sekutnica, złośnica
diabeł , diablę , diablątko diabli, diabelski, diabelny diablo, diabelsko
angielski: (1.1) she-devil; (1.2) she-devil arumuński: (1.1) dracsãTomasz Klimkowski, Dziedzictwo greckie w języku rumuńskim i arumuńskim, „Balcanica Posnaniensia. Acta et studia”, XIX, Poznań 2012, Wydawnictwo Instytutu Historii UAM, s. 27. białoruski: (1.1) чартоўка francuski: (1.1) diablesse ; (1.2) diablesse hiszpański: (1.1) diabla , diablesa interlingua: (1.1) diabolessa jidysz: (1.1) שדיכע (szedeche / szediche) niemiecki: (1.1) Teufelin ; (1.2) Teufelin , Teufelsweib , Drachen włoski: (1.1) diavola ; (1.2) diavola