maczuga ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) jedna z najstarszych broni obuchowych, pałka z grubym końcem nabitym ostrymi kamieniami lub kawałkami metalu; (1.2) odmiana brukselkiZofia Dobrakowska-Kopecka, Kazimiera Pyszkowska, Warzywa z mojego ogródka, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1987, s. 136.
(1.1-2)
(1.1) Gdzieś na przedmieściu pokazują mi stertę połamanych dzid, łuków, maczug i strzał. Wojownicy złożyli broń, którą następnie policja na wszelki wypadek zniszczyła.
maczugowaty
angielski: (1.1) club, bludgeon, cudgel hiszpański: (1.1) clava , maza niemiecki: (1.1) Keule nowogrecki: (1.1) ρόπαλο , ματσούκι , ματσούκα włoski: (1.1) clava