klin ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) maszyna prosta, o kształcie trójkąta; (1.2) kształt tej maszyny (1.3) rodzaj szyku bojowego (1.4) kieliszek alkoholu pity jako lekarstwo na kaca (1.5) kawałek tkaniny w kształcie trójkąta (1.6) fartuch
(1.1) Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN pod red. Andrzeja Markowskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, s. 333, tu hasło: klin
(1.1) Nóż jest rodzajem klina. (1.2) Ten materiał w kliny jest bardzo ładny. (1.3) Samoloty leciały klinem. (1.4) Może wypijemy klina na kaca?
(1.3) klin +
(1.1) (1.4) klinik (1.5) bryt, wstawka, godet
kliniec , klinowanie , zaklinowanie klinik , klinek klinować , zaklinować klinowy, klinowaty
Zielony Klin • wbić klin • klin klinem
B. lp. klina
angielski: (1.1) wedge; (1.2) wedge, vee formation; (1.4) hair of the dog arabski: (1.1) إسفين baskijski: (1.1) ziri białoruski: (1.1) клін ; (1.2) клін ; (1.3) клін ; (1.5) клін białoruski (taraszkiewica): (1.1) клін ; (1.2) клін ; (1.3) клін ; (1.5) клін bułgarski: (1.1) клин duński: (1.1) kile ; (1.2) kile ; (1.4) reparationsbajer ; (1.5) kile esperanto: (1.1) kojno, kejlo; (1.2) kojno, kejlo hiszpański: (1.1) cuña , calce ; (1.2) prisma ; (1.3) formación en cuña ; (1.5) nesga łaciński: (1.1) cuneus niemiecki: (1.1) Keil , Zwickel ; (1.2) Keil , Zwickel norweski (bokmål): (1.1) kile ; (1.2) kile norweski (nynorsk): (1.1) kile ; (1.2) kile rosyjski: (1.1) клин ukraiński: (1.1) клин wilamowski: (1.1) kaeił , kȧjł , kajł ; (1.2) kaeił , kȧjł , kajł ; (1.4) kaeił , kȧjł , kajł włoski: (1.1) cuneo , zeppola
klin ()
(1.1) chylić, pochylać
klini, kliniĝi, alklini, deklini, dekliniĝi, elklini, forklini, adorkliniĝi dekliniĝo
klin ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) łono
klin ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) klin
klinový
klin ()
przymiotnik (1.1) czysty
klin ()
klīn
przymiotnik (1.1) mały
(1.1) grus
kliniuciḱ, klinücik