elpeli ()
czasownik (1.1) wygonić, wypędzić
(1.1)
(1.1) Kaj Li elpelis Adamon, kaj lokis antaŭ la Edena ĝardeno la kerubon kaj la turniĝantan flaman glavon, por gardi la vojon al la arbo de vivoLa Sankta Biblio, La Malnova Testamento, Księga Rodzaju 3/24, tłum. z hebrajskiego oryginału L. Zamenhof, wyd. GEO 2016.. → I wygonił Adama, i umieścił przed rajskim ogrodem cherubina i obracający się płonący miecz, aby strzec drogi do drzewa życia. (1.1) Sed la bestojn pli facile estis enlasi ol elpeliHenryk Sienkiewicz, Quo vadis?, Część II, Rozdział LVI, tłum. Lidia Zamenhof, wyd. GEO – 2015.. → Lecz zwierzęta łatwiej było wpuścić niż je wypędzić.
elpelo dispeli, forpeli, repeli, trapeli, alpeli
babilas, muelas, kion lango elpelas