cierpiętnictwo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) bierne poddawanie się cierpieniom, lubowanie się w ich przeżywaniu lub kreowanie się na ofiarę
(1.1) Tymczasem cierpiętnictwo w nowych warunkach, w których intelektualiści żyją komfortowo, a często i konformistycznie, jest fałszem, jest po prostu jedną z form duchowej mimikryTwórczość, 1974..
(1.1) samoudręczenie
cierpiętnik , cierpiętnica , cierpiętniczość cierpiętniczy