malmoraleco ()
rzeczownik (1.1) niemoralność
(1.1)
(1.1) En la domo mi toleris ĉiujn sanktulojn, nur la bildeto de sankta Jozefo, tiu devis esti for, kaj tiel do sinjoro dio punis min nun pro ĉiuj tiuj miaj pekoj kaj pro mia malmoralecoJaroslav Hašek, La brava soldato Švejk, Parto 3, str. 177, INKO 2001.. → W domu tolerowałem wszystkich świętych, tylko obrazek świętego Józefa, ten musiałem wyrzucić i dlatego Pan Bóg ukarał mnie teraz za te wszystkie moje grzechy i za moją niemoralność. (1.1) Ni nomas tiun vivon malbona kiu kondukas al malmoraleco. Kaj ni nomas tiun vivon bona kiu kondukas al moralecoPlatono, La Respubliko, tłum. Donald Broadribb, wyd. Esperanto de la Libroservo de la Aŭstralia Esperanto-Asocio, 2000. . → Nazywamy to życie złym, które prowadzi do niemoralności. Nazywamy zaś to życie dobrym, które prowadzi do moralności.
(1.1) malmoraleco de la moroj → niemoralność obyczajów
moraleco