tłumik ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) podzespół motoryzacyjny służące do tłumienia hałasu wydobywania się spalin z rury wydechowej (1.2) przyrząd wkładany do wylotu instrumentu dętego, który tłumi dźwięk, zmieniając jego natężenie i barwę (1.3) przyrząd do zmniejszania natężenia dźwięku instrumentu smyczkowego (1.4) urządzenie lub podzespół do tłumienia transmitowanego sygnału (1.5) urządzenie zakładane na lufę broni palnej tłumiące odgłos wystrzału; (1.6)
(1.1-6)
(1.2) sordino (1.3) sordino (1.6) amortyzator
tłumienie , stłumienie , tłumica tłumiczek tłumić , stłumić tłumikowy
(1.6) angielski: (1.1) muffler; (1.5) silencer duński: (1.1) lyddæmper ; (1.2) dæmper ; (1.5) lyddæmper hiszpański: (1.1) silenciador ; (1.2) sordina ; (1.3) sordina ; (1.4) amortiguador ; (1.5) silenciador ; (1.6) amortiguador rosyjski: (1.1) глушитель ; (1.5) глушитель rumuński: (1.1) eșapament ukraiński: (1.1) глушни́к