hemmelighed ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) tajemnica, sekret
(1.1) en hemmelighed, hemmeligheden, hemmeligheder, hemmelighederne
(1.1) Familiens storste hemmelighed var datterens abort. → Największą tajemnicą rodziny była aborcja córki. (1.1) Den berømte mand levede et gådefuldt dobbeltliv med hemmeligheder som kunne berøve ham frihed og ære - og i værste fald livet. → Sławny mężczyzna prowadził tajemnicze podwójne życie z sekretami, które mogły go pozbawić wolności i honoru – a w najgorszym przypadku nawet życia.
hemmelighedsfuldhed hemmelig, hemmelighedsfuld
offentlig hemmelighed → tajemnica poliszynela