mantyka

mantyka ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) (1.2) matematykaJan Bystroń, Języki drugorzędne, „Poradnik Językowy” nr 7/1911, s. 103. (1.3) torba żebracza rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) mężczyzna nudny, marudny, zrzędliwy

(1.1-2) (2.1)

(1.1) przepowiadanie, wróżbiarstwo (2.1) zrzęda, ciemięga, maruda

(1.3) torba

(2.1) mantyk mantyczyć , mantykować

(1.1) (mantikos) → wróżbiarski (1.2) (1.3) → torba

(1.1) zwykle w

(1.1) (1.2) (2.1)