kribrilo ()
rzeczownik (1.1) sito, przetak
(1.1)
(1.1) Ursus ne rimarkis ilin, ĉar ili staris en la ombro de la vestiblo, kaj li komencis trankvile lavi en la akvo legomojn plenigantajn la kribrilon. Post momento, fininte sian laboron, li prenis la malsekan kribrilon kaj malaperis kun ĝi post la kurtenoHenryk Sienkiewicz, Quo vadis?, Część I, Rozdział XXII, tłum. Lidia Zamenhof, wyd. GEO – 2015.. → Ursus nie dostrzegł ich, albowiem stali w mroku sieni i począł spokojnie opłukiwać w wodzie jarzyny napełniające sito. Po chwili, ukończywszy swoją czynność, wziął mokre sito i zniknął razem z nim za zasłoną.
(1.1) molekula kribrilo → sito molekularne • la kribrilo de Eratosteno → sito Eratostenesa • densa kribrilo → gęste sito
kribro