ĉirkaŭplekti ()
czasownik (1.1) opleść
(1.1)
(1.1) Kaj kiam Ramzes haltigis la ĉevalojn, el la amaso eliris dekkelko da junaj virinoj kaj ĉirkaŭplektis lian veturilon per florojBolesław Prus, La faraono, tłum. Kazimierz Bein, Kabe, Księga I, Rozdział XXVI, wyd. GEO 2015.. → A gdy Ramzes zatrzymał konie, z gromady wystąpiło kilkanaście młodych kobiet i cały wóz oplotły mu kwiatami. (1.1) Je tio ŝi alkuris al li kaj, sidiĝinte sur liaj genuoj, ĉirkaŭplektis lian kolon per la brakoj, metante la kapon sur lian brustonHenryk Sienkiewicz, Quo vadis?, Część I, Rozdział XXIX, tłum. Lidia Zamenhof, wyd. GEO – 2015.. → Na to przybiegła ku niemu i siadłszy na jego kolanach oplotła mu ramionami szyję, głowę zaś złożyła na jego piersi.
(1.1) ĉirkaŭplekti per pajlo → opleść słomą
plekti, ĉirkaŭplektiĝi