finfa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dym papierosowy złośliwie wypuszczony komuś w twarz (1.2) złośliwy żart zrobiony komuś
(1.1-2)
(1.1) Bo szewc Marek, był to lew. / Lecz umiał finfą zakurzyć, / W głowę mierzyć, w brzuch uderzyć, / Zażyć z mańki, zwalić z nógDzieła Aleksandra Fredry tom XII — Szewc i Diabeł. (1.2) Ku uciesze współtowarzyszy frant puścił stróżowi taką finfę, że ów długo się po niej pozbierać nie mógł.
spotykany był też fimfa
(1.2)