__TOC__ dunkel ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) ciemne piwo pszeniczne
(1)
(1.1) Piotr zabiera się za warzenie dunkela.
niemiecki: (1.1) Dunkelbier
dunkel ()
przymiotnik (1.1) ciemny przymiotnik w użyciu przysłówkowym Dostęp 19.07.2026. (2.1) ciemno
(1.1)
(1.1) Das Zimmer ist zu dunkel. → Ten pokój jest za ciemny. (2.1) Es ist dunkel hier. → Tu jest ciemno.
(1-2) Hell-Dunkel-Adaptation • Grabesdunkel • Waldesdunkel
(1.1) hell (2.1) hell
(1.1) halbdunkel • nachtdunkel • tiefdunkel • schieferdunkel • stichdunkel • stockdunkel
Dunkel , Dunkelheit dunkeln
dunkel ()
przymiotnik (1.1) ciemny, mroczny (1.2) mglisty rzeczownik, rodzaj nijaki (2.1) ciemność, mrok
(1) dunkel, dunkelt, dunkla; (2) ett dunkel, dunklet,