hubka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) od: huba (1.2) materiał łatwopalny uzyskiwany z hub, stosowany do rozniecania ognia za pomocą krzesiwa;
(1.1-2)
(1.2) Kobieta dmucha na nią delikatnie, a kiedy hubka się zapala, dotyka nią przygotowanej słomy, nie przestając dmuchaćAlberto Angela, Jeden dzień w starożytnym Rzymie, Warszawa 2016, s.25..
huba
gdy chłopiec krzesiwo, a dziewczyna hubka, skrzesze się wkrótce małych iskier kupka
baskijski: (1.2) ardagai francuski: (1.2) amadou hiszpański: (1.2) yesca rosyjski: (1.2) трут