szeląg ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) drobna miedziana moneta zdawkowa w Polsce XVI–XVII wieku; (1.2) średniowieczna moneta srebrna, bita m.in. przez Krzyżaków (1.3) zachodnioeuropejska średniowieczna jednostka wagowa i obrachunkowa systemu karolińskiego, pochodna solidaMarian Kowalski, Vademecum kolekcjonera monet i banknotów, Wrocław 1988, s. 109. (1.4) nieznacząca suma, kwota niewiele większej wartości
(1.1-4)
(1.4) Węża w kieszeni mam, pieniądze szanuję, bo kto grosza nie ceni, ten szeląga nie wartKlemens Junosza, Harda Basia, Warszawa 1898..
(1.1) moneta, pieniądz
(1.1) boratynka, boratynek
szelężnik , Szeląg / szelążek szelężny, szelągowski, szelągowy
ani szeląga • co do szeląga • nie dać złamanego szeląga • nie mieć złamanego szeląga • rozbijać się jak szeląg po kieszeni • wracać jak zły szeląg • znać jak zły szeląg przysłowia: kto szeląga nie szanuje, niedługo nędzę poczuje • kto nie szanuje grosza, ten szeląga nie wart • kobieta uparta szeląga nie warta • łacno rozeznać grosz od szeląga • przyłożywszy do źdźbła szeląg, będziesz miał kukiełkę • raczyć się jak szelągi w worku • z szeląga się nie urąga, bo z szelągów grosz • grosz wstał, szeląg usiadł
<
angielski: (1.1) shilling, farthing, penny czeski: (1.1) vindra włoski: (1.1) lira