bezwolny ()
przymiotnik (1.1) taki, który nie ma własnej woli (1.2) o słabej woli, niepotrafiący się sprzeciwić
(1.1)
(1.1) Być może był przyzwoitym człowiekiem, który nie znosił już grania haniebnej roli w Historii, jak bezwolna marionetka w rękach półmartwego cesarstwaLouis de Bernières, Το μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι, ISBN 960-274-119-8, str. 438.
(1.1) bezwolne narzędzie
bezwolnie bezwolność
białoruski: (1.2) бязвольны, слабахарактарны bułgarski: (1.2) безволен, безволев duński: (1.1) viljeløs; (1.2) viljeløs niemiecki: (1.1) willenlos; (1.2) willenlos, träge