nekontenta

nekontenta ()

przymiotnik (1.1) niezadowolony

(1.1)

(1.1) Posttagmeze estis ĉe mi Herhor, tre nekontenta de la aŭdienco ĉe viBolesław Prus, La faraono, tłum. Kazimierz Bein, Kabe, Księga III, Rozdział III, wyd. GEO 2015.. → Po południu był u mnie Herhor, bardzo niezadowolony z posłuchania u ciebie. (1.1) Sinjoro reĝisoro, mi havas kaŭzon esti nekontenta je la ĥoro; mankas al ĝi energioL. Zamenhof - Fundamenta Krestomatio de la Lingvo Esperanto, Anekdotoj– Hachette Paris – 1904.. → Panie reżyserze, mam powód być niezadowolonym z chóru, brakuje mu energii.

(1.1) homo ĉiam nekontenta – zawsze niezadowolony człowiek

(1.1) malkontenta

(1.1) kontenta

nekontento kontenta, malkontenta, memkontenta