aŭdienco ()
rzeczownik (1.1) audiencja, posłuchanie
(1.1)
(1.1) Li ne anoncis sin al aŭdienco, sed skribis al generalo Latour, petante, ke li esprimu lian dankonJ. S. Machar, Benedek, tłum. Rudolf Fridric, wyd. Librejo, F. Karásek, en Prostějov, 1913.. → Nie zgłosił się na audiencję, lecz napisał do generała Latoura, prosząc, aby wyraził jego podziękowanie. (1.1) Posttagmeze estis ĉe mi Herhor, tre nekontenta de la aŭdienco ĉe viBolesław Prus, La faraono, tłum. Kazimierz Bein, Kabe, Księga III, Rozdział III, wyd. GEO 2015.. → Po południu był u mnie Herhor, bardzo niezadowolony z posłuchania u ciebie.
(1.1) ĝenerala aŭdienco sur la Placo de Sankta Petro → audiencja generalna na placu Świętego Piotra • solena aŭdienco → audiencja uroczysta • privata aŭdienco → audiencja prywatna • oficiala aŭdienco → audiencja oficjalna