owerniacki ()
przymiotnik relacyjny (1.1) związany z Owerniakami albo Owernią, dotyczący Owerniaków albo Owernii rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) dialekt owerniacki;
(1.1)
(1.1) Nie znaczy to, abym był bardzo biegły w mej perygordczyźnie: nie więcej mam w niej ćwiczenia niż w niemieckim i nie troszczę się o to; ot, język sobie jak inne dookoła, w tej czy innej prowincji, poatweński, sentongeński, angomoryński, limuzyński, owerniacki, miętki, rozciągły, niechlujnyMichel de Montaigne, Próby, księga druga, tłum. Tadeusz Boy-Żeleński, 1917.. (1.1) Niektóre owerniackie wsie wysyłały część ludzi na długie okresy, a migranci wracali dopiero, gdy im się poszczęściło„Przegląd Polonijny”, 2004, t. 30, s. 45.. (1.1) Kolebkę złotnictwa południowo-zachodniego sytuuje się obecnie w owerniackim Conques, gdzie za czasów panowania opata Begona III i jego następców aktywnie działały od przełomu XI i XII w. warsztaty złotniczeKinga Szczepkowska-Naliwajek, Relikwiarze średniowiecznej Europy od IV do początku XVI wieku: geneza, treści, styl i techniki wykonania, Fundacja ATK, 1996, s. 147..
(1.1) owernijski
Owernia , Owerniak , Owernianka owernijski