okupo ()
rzeczownik (1.1) zajęcie (czynność, którą ktoś wykonuje) (1.2) zajęcie (zawładnięcie czymś lub zagrabienie czegoś)
(1.1-2)
(1.1) En multaj domoj la antaŭaj muroj estis ornamitaj per pentraĵoj, prezentantaj la okupojn de iliaj loĝantojBolesław Prus, La faraono, tłum. Kazimierz Bein, Kabe, Księga I, Rozdział XIX, wyd. GEO 2015.. → W wiele domach ściany frontowe były ozdobione obrazami, przedstawiającymi zajęcia ich mieszkańców. (1.1) Ĉiu havas rajton je laboro, je libera elekto de sia okupo, je justaj kaj favoraj laborkondiĉoj kaj je protekto kontraŭ senlaborecoLa Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj, artykuł 23 ust. 1. → Każdy ma prawo do pracy, do swobodnego wyboru swojego zajęcia, do odpowiednich i dogodnych warunków pracy i do ochrony przed bezrobociem. (1.2) Ekde septembro 1939 laboris en Pola Radio en Varsovio, post okupo de la ĉefurbo – en konspira radio. → Od września 1939 pracował w Polskim Radiu w Warszawie, po zajęciu stolicy – w radiu konspiracyjnym.
(1.1) baza okupo de loĝantoj → zasadnicze zajęcie mieszkańców • profesia okupo → profesjonalne zajęcie • ĉefa okupo → główne zajęcie • diabla okupo → diabelskie zajęcie • bone pagata okupo → dobrze opłacane zajęcie (1.2) okupo de la teritorio → zajęcie terytorium • okupo fare de la armeo → zajęcie przez armię • okupo de tiu loko → zajęcie tego miejsca
okupado, okupiĝo okupi